Styl klasyczny – żabka
+48 539 11 22 33   jacek@123plywamy.pl

Styl klasyczny – żabka

Styl pływacki z bogatą historią startową. Technika rekreacyjna znacząco różni się od sportowej. Może być ekonomicznym sposobem przemieszczania się w wodzie bądź siłowym, nie biorącą pod uwagę ekonomii. Na zawodach rozgrywane są dystanse do 200m w tym stylu. W latach 70. technika żabki została zbliżona do stylu motylkowego. Wspólne są falujące ruchy bioder, co przyczynia się do zwiększenia prędkości w stylu klasycznym.
Pozycja wyjściowa, która pozwala rozpocząć poruszanie się w tym stylu to leżenie na wodzie, wyprostowane kończyny górne i dolne. Ruch ramion rozpoczyna się od pociągnięcia kończynami na zewnątrz okrężnym łukiem, zgięcia w stawach łokciowych, następnie przyciągnięcia kończyn pod klatkę i końcowo następuje wyprost ramion w przód. Wyrzut w przód, nie jest stricte napędowy, ale musi zostać wykonany energicznie ze względu na duży stopień wytracania prędkości w momencie zakończenia cyklu napędowego ramion.
Praca kończyn dolnych jest wyjątkowa. Jest to styl, który w dużej części opiera swoją prędkość na wytworzeniu napędu z kopnięcia nóg. Sekwencje ruchów można podzielić na trzy części. Pierwsza – nienapędowa to przyciągnięcie pięt pod pośladki. Zbyt szybko wykonany ruch będzie wytwarzał duży opór wody. Druga faza ruchu to ruch zewnętrzny, nie dodający prędkości. Polega na ułożeniu stawów kolanowych do wewnątrz przy ułożeniu stóp i podudzia na zewnątrz wraz z napięciem grzbietowym stóp. Trzecia część to energiczne złączenie stóp. Po zakończeniu sekwencji ruchów następuję wyleżenie, kiedy to kończyny dolne zostają wypchnięte blisko powierzchni wody.
Elementy nad którymi można pracować w tym stylu to:
Zbyt wąski ruch ramion na zewnątrz

  1. Ramiona wykonują cykl tylko z przodu ciała zamiast dociągać go do klatki piersiowej, spowodowane często zbyt płaską pozycją
  2. Zatrzymanie ramion w fazie zgiętych łokci pod klatką i traktowanie jako odpoczynek
  3. Unoszenie głowy w przód podczas oddechu, co wpływa na ekonomię pracy
  4. Zbyt wczesne lub zbyt późne chowanie głowy względem prostujących się ramion
  5. Kopnięcia nóg z szeroko ustawionymi kolanami, pracującymi poza linią bioder
  6. Zbyt wąskie kopnięcie kończyn dolnych
  7. Brak łączenia stóp pod koniec fazy napędowej nóg

Opracowała: Trener Zuzanna Małkińska


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

8 − eight =

Partnerzy